خبرنامه سایت چکاد رشت

گزارش صعود زمستانه به بام ايران
     ساعت ۳۰/۴ صبح روز پنجشنبه مورخ ۹/۱۲/۸۶ به همراه دوست و همنورد عزيز آقاي افشين رمضاني از اعضاء گروه كوهنوردي شقايق كرج از تهران به عزم فتح بام ايران و ديدن دوباره گوسفندان قله دماوند به سمت قرارگاه رينه حركت كرديم . حدود ساعت ۳۰/۶ بود كه به قرارگاه رينه كه مسئوليت آن را جناب آقاي رضا فرامرزپور عهده دار ميباشد رسيديم . پس از صرف صبحانه و بستن كوله ها بوسيله اتومبيل ، خود را تا اول جاده مسجد رسانديم . ساعت ۸ صبح بود كه از مسير زمستانه (يال شمالي جاده) حركت را براي رسيدن به مسجد آغاز كرديم . خوشبختانه مسير نياز به برف كوبي نداشت .اما برودت هوا خبر شبي سرد را ميداد . ساعت ۳۰/۱۰ به قرارگاه مسجد رسيديم . دو گروه جلوتر از ما حركت ميكردند . پس از استراحتي كوتاه و نوشيدن چايي گرم به حركتمان ادامه داديم . به خاطر گذر از مسير زمستانه در اين قسمت هم نياز به برف كوبي نداشتيم . ولي گذر از سنگها به علت يخ زدگي آنها وقت گير بود . پس از طي حدود ۷ ساعت كوهپيمايي ساعت ۱۸ به بارگاه سوم رسيديم . نرسيده به بارگاه باد و بوران شروع شده بود . داخل پناهگاه مملو از همنورداني بود كه از استانهاي مختلف به اينجا آمده بودند . مجبور شديم شب را در چادر ، بيرون پناهگاه سپري كنيم . شب بسيار سردي بود انتظارش را هم داشتيم . دماي هوا تا حدود ۵۰- درجه سانتيگراد ميرسيد و دماوند با كولاك برف از اين مهمانان پذيرايي ميكرد . به خاطر همراه داشتن تجهيزات مناسب سرماي هوا را زياد احساس نكرديم .
     از ابتداي صبح (حدود۳۰/۵) گروه ها صعود خود را با فواصل زماني يك ساعت آغاز كردند . ما هم به عنوان آخرين گروه پس از صرف صبحانه ، در ساعت ۳۰/۷ به سمت قله رهسپار شديم .
     دماوند ، اين سنبل ايستادگي ايران زمين و ايرانيان ، كلاه خود را بر سر نهاده بود و با سيلي هاي برنده باد به مهمانان خود خير مقدم ميگفت . آبشار يخي به وضوح ديده ميشد . ساعت ۱۲ بود كه به آن رسيديم . در سمت چپ درياچه لار كه كاملا يخ زده بود خودنمايي ميكرد و در جنوب خط الراس قره داغ پوشيده از برف . پس از گذر از آبشار يخي ساعت ۳۰/۱۳ بود كه به سنگ مثلث رسيديم . بوي گوگرد شامه را مي آزرد. ديگر همنوردان به نزديكي قله رسيده بودند و ما نيز ساعت ۱۵ بود كه پا بر چكاد دماوند نهاديم . در اينجا تنها باد درفش سروري اش را بر جهان تكان مي دهد .و سيلي هاي جانانه اي به صورت صعود كنندگان ميزند . دماي هوا توسط ديگر همنوردان نزديك به ۴۵- درجه سانتيگراد اعلام شد . پس از اجراي مراسم قله و يادمان همه همنوردان فرود را به سرعت آغاز كرديم و پس از رسيدن به سنگ مثلث وارد دهليز سمت راست شده و از شانه چپ دهليز به خاطر ارتفاع كم برف فرودمان را آغاز كرديم . ساعت ۲۰/۱۸ بود كه به بارگاه سوم رسيديم . باد و بوران شدت گرفته بود . پس از استراحتي كوتاه در داخل پناهگاه به چادرهايمان رفته و پس از صرف شامي گرم به اميد طلوعي دوباره در دامن دماوند ، به درون كيسه هايمان خزيديم . امشب سرد تر از شب قبل است و صداي باد بسان موسيقيي روح نواز هوش از سر ميبرد . تن خسته مان توان مقاومت در برابر اين آرامش را نداشت و به خوابي عميق فرو رفتيم .
     ساعت ۳۰/۷ بيدار شديم و پس از خوردن صبحانه و گرفتن چند عكس يادگاري ساعت ۳۰/۸ بود كه به سمت مسجد حركت كرديم و ۲ ساعت بعد به آن رسيديم .  يك گروه از كشور اتريش كه با تجهيزات   حرفه اي اسكي آلپاين و گروهي ديگر از تركيه كه كوهپيما بودند در قالب يك تيم قصد صعود داشتند وما ، خوشحال از اينكه امسال بر خلاف زمستان ساليان قبل دماوند تنها نيست و عشاق آن براي ديدار و وصالش ، سرماي وجودش را به جان ميخرند .
وسائل و تجهيزات مورد نياز براي صعود زمستانه دماوند
۱-    پوشاك پلار زير خوب و لباس رو گرتكس
۲-    كابشن و شلوار ضد باد ويندستاپر
۳-    عينك طوفان و uv
۴-    دستكش پلار با روكش گرتكس از نوع مرغوب
۵-    كيسه خواب ۳۰- تا ۵۰-
۶-     كفش دوپوش از الزامات اين برنامه است
                                                                                       رضا مرادي
                                                                           گروه كوهنوردي چكاد رشت

This entry was posted on یکشنبه, شهریور ۱۷م, ۱۳۸۷ at ۹:۵۸ ق.ظ and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.